Διαδηλώσεις σε περίπου 100 πόλεις στη Γερμανία κατά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας - «Να πάει ο Friedrich Merz στο μέτωπο».
(upd5) Η Ευρώπη μιλά - εδώ και αρκετούς μήνες - όλο και περισσότερο τη γλώσσα του πολέμου.
Ο εχθρός της είναι ξεκάθαρος: η Ρωσία.
Αμυντικοί προϋπολογισμοί εκτοξεύονται, στρατιωτικά εργοστάσια επεκτείνονται, κυβερνήσεις αρχίζουν να εξετάζουν όλο και πιο σοβαρά την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, υπηρεσίες πληροφοριών δημοσιοποιούν σενάρια ρωσικής επίθεσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει πλέον όχι απλώς την «άμυνα», αλλά τη λεγόμενη Readiness 2030 - την ετοιμότητά της για ακραίες στρατιωτικές κρίσεις.
Και όμως παρά όλη αυτήν την προετοιμασία, οι περισσότεροι αναλυτές επισημαίνουν με κατηγορηματικό τρόπο πως η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη να πολεμήσει με τη Ρωσία... τη στιγμή που και οι Ευρωπαίοι πολίτες δηλώνουν κατηγορηματικά αντίθετοι σε έναν νέο πόλεμο.
Συνεπώς, εύλογα προκύπτει το ερώτημα τι ακριβώς κρύβει η συνεχιζόμενη ρητορική των Ευρωπαίων ηγετών, οι εκθέσεις των υπηρεσιών ασφαλείας αλλά και η νέα στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης… για να αντιμετωπιστεί η περίφημη «ρωσική απειλή», όταν η Ευρώπη δεν μπορεί να βρει ούτε αυτούς που θα πολεμήσουν απέναντι στους Ρώσους.
«Να πάει ο Merz στο μέτωπο»
Στη Γερμανία, μαθητές, έφηβοι και νέοι άνθρωποι κατέβηκαν πρόσφατα στους δρόμους δεκάδων γερμανικών πόλεων για να διαμαρτυρηθούν κατά της πιθανής επαναφοράς της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και των νέων διαδικασιών στρατολογικής καταγραφής και ιατρικών εξετάσεων.
Η πρωτοβουλία των διοργανωτών έκανε λόγο για περισσότερους από 45.000 συμμετέχοντες σε περίπου 100 πόλεις.
Στα πλακάτ τους υπήρχε ένα μήνυμα που δύσκολα μπορεί να παρερμηνευθεί: «Στρατιωτική υποχρέωση; Όχι, ευχαριστώ».
«Οι πλούσιοι θέλουν πόλεμο, η νεολαία θέλει μέλλον!» - ήταν ένα από τα συνθήματα αν και το πιο δημοφιλές ήταν αυτό που έλεγε: «Ο Friedrich Merz στο μέτωπο».
Πράγματι, στους κυβερνώντες Χριστιανοδημοκράτες του CDU οφείλεται το γεγονός ότι η ιατρική εξέταση για τους άνδρες έγινε υποχρεωτική.
Οι ιατρικές εξετάσεις και η θητεία
Σύμφωνα με τον νόμο, θα έπρεπε να αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 2027, αλλά στην πράξη διεξάγεται ήδη από τώρα.
Οι άνδρες λαμβάνουν κλήσεις με απαίτηση να παρουσιαστούν για ιατρική εξέταση, διαφορετικά υπάρχει η απειλή ενός διόλου ευκαταφρόνητου προστίμου.
Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: αν κάποιος Γερμανός κρυφτεί και δεν καταφέρουν να τον βρουν, τότε η ιατρική επιτροπή αποφασίζει ερήμην για την καταλληλότητά του προς στράτευση.
Αυτό που λέμε «με βάση τα έγγραφα».
Είναι προφανές ότι με αυτόν τον τρόπο θα χαρακτηρίζουν κυριολεκτικά τους πάντες κατάλληλους, ανεξάρτητα από τυχόν ασθένειες.
Και μπορεί να μην μιλά κανείς για «επιστράτευση», όμως όλοι υποψιάζονται ότι το επόμενο στάδιο θα είναι η επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.
Τι δείχνει το παρελθόν
Η υποχρεωτική θητεία υπήρχε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι ένοπλες δυνάμεις της Δυτικής Γερμανίας αριθμούσαν πάνω από μισό εκατομμύριο άνδρες.
Αλλά και μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, όταν φαινόταν πλέον ότι δεν υπήρχε κανείς για να πολεμήσουν, η θητεία δεν καταργήθηκε.
Οι Γερμανοί στρατιωτικοί έκαναν αισθητή την παρουσία τους στη Γιουγκοσλαβία, συμμετέχοντας στην κατοχή και στους βομβαρδισμούς των Σέρβων.
Μαζί με τους Αμερικανούς κατέλαβαν το Αφγανιστάν, ενώ τους υποστήριξαν και στον επιθετικό πόλεμο κατά του Ιράκ.
Στη συνέχεια διοργάνωσαν αμέτρητες στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, στα νέα εδάφη του ΝΑΤΟ.
Ο υποθετικός αντίπαλος σε αυτές τις ασκήσεις ήταν πάντα οι Ρώσοι, ενώ σήμερα έχουν μετατραπεί πλέον σε αντίπαλο χωρίς καμία επιφύλαξη.
Τυπικά, ο αριθμός των μελών της Bundeswehr μειωνόταν, ωστόσο αυξανόταν το υποστηρικτικό προσωπικό, βελτιώνονταν οι τεχνολογίες, πραγματοποιούνταν ασκήσεις και συγκεκριμένες πολεμικές επιχειρήσεις.
Και η υποχρεωτική θητεία δεν είχε εξαφανιστεί — μόλις το 2011 ανεστάλη επ’ αόριστον.
Τώρα, όπως βλέπουμε, είναι έτοιμη να επιστρέψει.
Δεν θέλουν οι Γερμανοί
Πολλοί Γερμανοί δεν το θέλουν αυτό.
Η καταστροφική αποτυχία του κυβερνώντος CDU στις τοπικές εκλογές το απέδειξε.
Την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, η νεολαία της Δυτικής Γερμανίας διαδήλωνε μαζικά κατά της στράτευσης και της στρατιωτικοποίησης, καθώς και κατά των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων.
Έχουν μείνει αξέχαστες οι τεράστιες ανθρώπινες αλυσίδες που σχηματίζονταν για να εμποδίσουν την ανάπτυξη των αμερικανικών πυραύλων Pershing.
Εμβληματικοί διαδηλωτές κατά της τότε στρατιωτικοποίησης εξελίχθηκαν αργότερα σε επιφανείς πολιτικούς — Oskar Lafontaine, Joschka Fischer, Gerhard Schröder.
Αργότερα, οι πολιτικοί τους δρόμοι αποκλίνουν σημαντικά, όμως στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 υποστήριζαν σταθερά ότι η ΕΣΣΔ δεν ήταν εχθρός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και ότι ολόκληρη η απειλή πολέμου προερχόταν από τους Γερμανούς ρεβανσιστές.
Ωστόσο, εκείνη την εποχή δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι ο καγκελάριος της Γερμανίας θα άρχιζε να ανακοινώνει σχέδια πολέμου με την ΕΣΣΔ και θα σκεφτόταν να αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις στο έδαφος της Ουκρανίας.
Ο κίνδυνος που απειλεί τους σημερινούς Γερμανούς στρατεύσιμους είναι κατά τάξεις μεγέθους μεγαλύτερος από εκείνον που απειλούσε τους προγόνους τους την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Εναντίον αυτού προσπαθούν να διαμαρτυρηθούν οι Γερμανοί μαθητές.
Wolfgang Münchau: «Η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για τη Ρωσία»
Και ενώ οι Γερμανοί, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων, δεν επιθυμούν να πολεμήσουν, αναλυτές επισημαίνουν με κατηγορηματικό τρόπο ότι η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για έναν πόλεμο με τη Ρωσία.
Αυτό επισημαίνει και ο γνωστός αρθρογράφος, Wolfgang Münchau, ο οποίος σε άρθρο του στο UnHerd, επισημαίνει πως η Ευρώπη υπολείπεται της Ρωσίας σε πολλούς τομείς.
«Η Ρωσία ουσιαστικά δεν έχει χρέος.
Εξαιτίας της σύγκρουσης στην Ουκρανία έχει δημιουργηθεί ένα μικρό δημοσιονομικό έλλειμμα, όμως αυτό δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με τα ασφυκτικά ελλείμματα στις ΗΠΑ, στη Γαλλία και πλέον και στη Γερμανία.
Ως αποτέλεσμα, η Δύση βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μιας δυνητικά καταστροφικής χρηματοπιστωτικής κρίσης», αναφέρεται στο δημοσίευμα.
Το άρθρο επισημαίνει ότι την περασμένη εβδομάδα η απόδοση των δεκαετών κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ - ενός από τα σημαντικότερα χρηματοπιστωτικά μέσα στον κόσμο - εκτινάχθηκε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 21 ετών, στο 5,2%.
Οι συνηθισμένοι επενδυτές, όπως για παράδειγμα τα συνταξιοδοτικά ταμεία, απομακρύνονται από τα αμερικανικά ομόλογα, καθώς πλέον δεν θεωρούνται τόσο ασφαλή, γράφει ο αρθρογράφος.
Κατά την άποψή του, η Δύση δεν θα πρέπει να τρέφει αυταπάτες σχετικά με τον συσχετισμό δυνάμεων σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο με τη Ρωσία.
«Ποιανού οι αγορές ομολόγων θα καταρρεύσουν πρώτες;
Ποια πλευρά θα ξεμείνει νωρίτερα από αναχαιτιστικούς πυραύλους;
Χάρη στην πολυσυζητημένη Κοινή Αγροτική Πολιτική, όσο κι αν αυτή επικρίνεται, η Ευρώπη δεν κινδυνεύει να μείνει χωρίς τρόφιμα.
Ωστόσο, σε όλους τους υπόλοιπους τομείς — τον στρατιωτικό, τον ενεργειακό και τον χρηματοπιστωτικό— η Γηραιά Ήπειρος βρίσκεται σε μειονεκτική θέση», πρόσθεσε ο Münchau.
Που το πάνε οι υπηρεσίες πληροφοριών
Και ενώ οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν έχουν καμία πρόθεση να πολεμήσουν και ενώ οι αναλυτές προειδοποιούν με κατηγορηματικό τρόπο πως η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για έναν πόλεμο, προκύπτει ένα ακόμα κρίσιμο ερώτημα: που πραγματικά αποσκοπούν ενέργειες και κινήσεις, σαν και αυτές των υπηρεσιών πληροφοριών της Δανίας.
Στις 14 Σεπτεμβρίου ένα δανικό ελικόπτερο Fennec πλησίασε ρωσικό πλοίο, το οποίο βρισκόταν σε διεθνή ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας, σε επικίνδυνα μικρή απόσταση - υποτίθεται για «φωτογράφιση ρουτίνας».
Προκειμένου να προειδοποιήσει τους Δανούς για τον κίνδυνο σύγκρουσης, το ρωσικό πλήρωμα αναγκάστηκε να εκτοξεύσει δύο φωτοβολίδες.
Στη συνέχεια, το ελικόπτερο απομακρύνθηκε αμέσως, ενώ την επόμενη ημέρα το υπουργείο Άμυνας της Δανίας προκάλεσε τεράστιο θόρυβο διεθνώς, δηλώνοντας ότι μία από τις φωτοβολίδες «πέρασε σε απόσταση δύο μέτρων από το ελικόπτερο».
Άβολες ερωτήσεις
Και κάπου εκεί άρχισαν ξαφνικά τα προβλήματα για τον επικεφαλής του υπουργείου Άμυνας της Δανίας, Jeppe Bruus, όταν ο δανικός Τύπος άρχισε να θέτει απολύτως προφανείς αλλά εξαιρετικά άβολες ερωτήσεις για το περιστατικό.
Πέρα από τα περί «ρωσικής επιθετικότητας», αποδείχθηκε πως η εκδοχή του υπουργείου του Bruus ήταν τόσο πρόχειρα στημένη, ώστε στο τέλος άρχισαν εύλογα να τον ρωτούν: πώς ήταν δυνατόν μια φωτοβολίδα, της οποίας η εμβέλεια δεν ξεπερνά τα 150-200 μέτρα, να περάσει δίπλα από το ελικόπτερο, εφόσον αυτό βρισκόταν σε ασφαλή απόσταση από την κορβέτα;
Αυτό έφερε τον υπουργό σε αμηχανία.
Άρχισε να δηλώνει ενοχλημένος ότι ο δανικός Τύπος «δίνει υπερβολικά μεγάλη προσοχή στη ρωσική εκδοχή», ότι «πρέπει να εμπιστευόμαστε τον στρατό μας» και ότι ο ίδιος «δεν είναι ειδικός στις αποστάσεις».
Τα ρωσικά drones
Οι δημοσιογράφοι, όμως, του υπενθύμισαν ότι το περασμένο φθινόπωρο είχαν ήδη εμπιστευθεί τις κυβερνητικές ανακοινώσεις σχετικά με τον «υψηλό κίνδυνο ρωσικών drones» που υποτίθεται ότι πετούσαν πάνω από αεροδρόμια της Δανίας.
Τότε είχε προκληθεί μεγάλο σκάνδαλο και το «περιστατικό» συμπεριλήφθηκε σε όλες τις μεταγενέστερες αναφορές δυτικών αναλυτών για τον «υβριδικό πόλεμο της Ρωσίας».
Μερικούς μήνες αργότερα, όμως, η δανική αστυνομία έκλεισε αθόρυβα την έρευνα, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά ότι τέτοια μη επανδρωμένα αεροσκάφη δεν υπήρξαν ποτέ.
Και τι έκανε ο Δανός υπουργός Άμυνας, όταν βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπος με τη δυσπιστία του ίδιου του Τύπου της χώρας του;
Ο Bruus, προφανώς αντιλαμβανόμενος ότι είχε εκτεθεί, συγκάλεσε ειδική συνέντευξη Τύπου, στην οποία η υπαγόμενη στο ίδιο του το υπουργείο Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών της Δανίας (FE) παρουσίασε ένα εντελώς άχρηστο και κενό τρισέλιδο έγγραφο με τίτλο: «Αξιολόγηση της απειλής από τη Ρωσία».
Δηλαδή, αποφάσισαν με αυτόν τον απλοϊκό τρόπο να αποσπάσουν το ενδιαφέρον του Τύπου από το ντροπιαστικό για το δανικό υπουργείο Άμυνας περιστατικό στη θάλασσα και να διοχετεύσουν στον δημόσιο χώρο ένα άνευ περιεχομένου χαρτί με βαρύγδουπο τίτλο.
Και, κατά κάποιον τρόπο, πέτυχε: την επόμενη ημέρα όλος ο δυτικός Τύπος έγραφε για αυτό το έγγραφο.
Μόνο που, στην ερμηνεία του, τα σχετικά ακίνδυνα συμπεράσματα της FE απέκτησαν σχεδόν αποκαλυπτικό χαρακτήρα — και μάλιστα απροσδόκητα ακόμη και για τους ίδιους τους συντάκτες της έκθεσης.
Εξαιρετικά απίθανος ο κίνδυνος επίθεσης της Ρωσίας
Το θέμα είναι ότι αυτές οι τρεις σελίδες δεν αποτελούν ανάλυση κάποιων απόρρητων δεδομένων, ούτε πρόβλεψη γεγονότων βασισμένη σε μυστικά που κλάπηκαν από τη Μόσχα, αλλά μια απλή απαρίθμηση πιθανών και απίθανων σεναρίων — πιθανότατα συνταγμένων βιαστικά από τεχνητή νοημοσύνη με βάση ανοιχτές πηγές στο διαδίκτυο.
Στο έγγραφο αναφέρεται ξεκάθαρα ότι ο κίνδυνος άμεσης ρωσικής επίθεσης κατά της Ευρώπης θεωρείται «εξαιρετικά απίθανος» - ναι, αυτή τη φορά «highly unlikely» - ενώ ο κίνδυνος μιας «περιορισμένης στρατιωτικής επίθεσης» αξιολογείται ως «χαμηλός, αλλά αυξανόμενος».
Δηλαδή, η δανική υπηρεσία πληροφοριών έκανε ουσιαστικά μια εκτίμηση χωρίς ιδιαίτερη βεβαιότητα, αλλά σε κάθε περίπτωση παρουσίασε ένα έγγραφο που δεν καλλιεργούσε πανικό.
Απίστευτη κλιμάκωση
Και τώρα ας δούμε την υστερία των δυτικών μέσων ενημέρωσης γι’ αυτό.
CNBC, The Guardian, Financial Times, Sky News και άλλα μέσα εμφανίζονται με σχεδόν τον ίδιο τίτλο: «Η Ρωσία μπορεί να επιτεθεί σε χώρα του ΝΑΤΟ μέσα στους επόμενους μήνες, προειδοποιούν οι δανικές υπηρεσίες πληροφοριών».
Μπορεί κανείς να φανταστεί τα ανοιχτά από την έκπληξη στόματα των Δανών στρατιωτικών αναλυτών την επόμενη ημέρα από τη συνέντευξη Τύπου, όταν διάβαζαν αυτές τις ειδήσεις.
Ήθελαν να σβήσουν το σκάνδαλο γύρω από την αντιρωσική πρόκληση, αλλά τελικά προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερη ένταση.
Έτσι ακριβώς, στην πραγματικότητα, τροφοδοτείται η κλιμάκωση.
Αντιρωσική υστερία
Γι’ αυτό ακριβώς μιλούσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Sergey Lavrov στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όταν περιέγραφε την αντιρωσική υστερία στην Ευρώπη γύρω από τις προετοιμασίες για πόλεμο με τη Ρωσία το 2030.
«Μια τέτοια στάση μπορεί να εξελιχθεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία», προειδοποίησε ο υπουργός, επισημαίνοντας ότι σήμερα υπάρχουν πολλοί τυχοδιώκτες ανάμεσα στις ευρωπαϊκές ελίτ.
Αυτοί οι τυχοδιώκτες, όπως υποστήριξε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, συνεχίζουν να παίζουν με τα νεύρα των πολιτών τους μέσω σεναρίων για τη Ρωσία, ξεπερνώντας προφανώς τα όρια.
Κάτι που επιβεβαιώνεται όχι μόνο από τη δυσπιστία των ίδιων των Δανών δημοσιογράφων απέναντι στην εκδοχή του δανικού στρατού.
War Game
Με τεράστιο σκεπτικισμό, για παράδειγμα, υποδέχθηκε το βρετανικό κοινό την εκπομπή «War Game» στο Sky One.
Σε αυτήν, «καταρριφθέντες πιλότοι» της βρετανικής πολιτικής προσομοίωναν την εξέλιξη ενός πολέμου με τη Ρωσία.
Τον ρόλο του πρωθυπουργού της Βρετανίας είχε ο άλλοτε πανίσχυρος υπουργός της συντηρητικής κυβέρνησης Michael Gove, ο οποίος εξακολουθεί να ονειρεύεται ότι κάποτε θα εγκατασταθεί πραγματικά στην Downing Street 10.
Τον ρόλο της υπουργού Άμυνας είχε η Penny Mordaunt, η οποία μέχρι σχετικά πρόσφατα ήταν πράγματι υπουργός Άμυνας.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το πόσο εύκολα αυτοί οι τυχοδιώκτες έσυραν τη χώρα τους σε πόλεμο κατά της Ρωσίας στο συγκεκριμένο σόου: αυτό καταλήγει σε συζήτηση για το ενδεχόμενο πυρηνικού πλήγματος. Μετά, προφανώς, έρχεται το σκοτάδι…
Ανελέητη προπαγάνδα
Και όμως, ακόμη και παραδοσιακοί επικριτές της Ρωσίας επιτέθηκαν σε αυτό το τρομακτικό θέαμα.
Το φιλελεύθερο περιοδικό The New World το χαρακτηρίζει «προπαγάνδα», επειδή κάθε επεισόδιο καταλήγει στην ίδια σκέψη: «Η Βρετανία είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένη και δεν είναι έτοιμη για πόλεμο με τη Ρωσία».
«Είναι το τέλος του κόσμου με τον Michael Gove — είμαστε όλοι καταδικασμένοι», ειρωνεύεται οι The Times.
Ο επί χρόνια επικριτής της Ρωσίας, Owen Matthews, γράφοντας στην The Independent, επισήμανε ακριβώς το πόσο συνέπεσε χρονικά η εμφάνιση αυτής της εκπομπής με την έκθεση των δανικών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών, εντασσόμενη οργανικά στη γενικότερη ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα εκφοβισμού γύρω από τη ρωσική επιθετικότητα.
Και ανέδειξε το βασικό πρόβλημα αυτών των τρομολαγνικών σεναρίων: κανείς δεν αναρωτιέται «πώς μπορεί να διαλυθεί η ομίχλη της παρεξήγησης, της ρητορικής και της παράνοιας, η οποία αποτελεί και την πηγή της διαφαινόμενης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία».
Κρεσέντο παραλογισμού
Την ίδια στιγμή, τη δημιουργία ενός νέου μηχανισμού συλλογικής αντίδρασης απέναντι σε ρωσικές ενέργειες που βρίσκονται κάτω από το όριο μιας ένοπλης επίθεσης, εξετάζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες ότι τα υφιστάμενα μέτρα δεν έχουν καταφέρει να αποτρέψουν τον ρωσικό υβριδικό πόλεμο.
Σύμφωνα με το Jin10, το οποίο επικαλείται δημοσίευμα των Financial Times, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες τάσσονται πλέον υπέρ μιας πιο συντονισμένης ευρωπαϊκής απάντησης σε ενέργειες όπως σαμποτάζ, εμπρησμοί και επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι συγκεκριμένες ενέργειες δεν φτάνουν απαραίτητα στο επίπεδο μιας ένοπλης επίθεσης που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τη ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ, γνωστή ως Άρθρο 5.
Διχασμένη η Ευρώπη για την αντιμετώπιση της Ρωσίας
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξακολουθούν να διαφωνούν ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι ενέργειες της Ρωσίας.
Ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυξάνεται ο αριθμός των κυβερνήσεων που θεωρούν αναγκαία τη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού συλλογικής αντίδρασης για περιστατικά τα οποία δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ.
Στο επίκεντρο βρίσκονται ενέργειες όπως δολιοφθορές, εμπρησμοί και άλλες επιχειρήσεις που αποδίδονται στη Ρωσία και οι οποίες, σύμφωνα με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση ευρωπαϊκών κρατών.
Η βασική ιδέα είναι να υπάρξει ένας μηχανισμός που θα επιτρέπει στα κράτη-μέλη της ΕΕ να αντιδρούν συλλογικά, ακόμη και όταν μια επίθεση δεν είναι αρκετά σοβαρή ή σαφώς προσδιορισμένη ώστε να θεωρηθεί συμβατική στρατιωτική επίθεση.
Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Άμυνας Kubilius υποστήριξε ότι η Ευρώπη χρειάζεται να προσαρμόσει την άμυνά της στη φύση των νέων απειλών.
«Εάν η Ευρώπη αντιμετωπίζει υβριδικό πόλεμο, χρειάζεται υβριδική άμυνα», ανέφερε, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Νέο πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης στην ΕΕ
Σύμφωνα με τους Financial Times, οι υπουργοί Άμυνας της ΕΕ αναμένεται να συναντηθούν σήμερα Δευτέρα 28/9 στις Βρυξέλλες προκειμένου να συζητήσουν πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ένα νέο πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης στον τομέα της ασφάλειας.
Το πρωτόκολλο θα μπορούσε να ενεργοποιείται όταν ένα κράτος-μέλος βρίσκεται αντιμέτωπο με τέτοιου είδους επίθεση.
Στόχος θα είναι ο συντονισμός μιας αποτελεσματικής κοινής αντίδρασης μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, χωρίς να απαιτείται η ενεργοποίηση των διαδικασιών που προβλέπονται για μια συμβατική στρατιωτική επίθεση.
Το άρθρο 4
Ο προτεινόμενος μηχανισμός θα μπορούσε να θυμίζει σε σημαντικό βαθμό τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο του Άρθρου 4 του ΝΑΤΟ.
Το Άρθρο 4 επιτρέπει σε ένα κράτος-μέλος της Συμμαχίας να ζητήσει διαβουλεύσεις όταν θεωρεί ότι απειλείται η εδαφική του ακεραιότητα, η πολιτική του ανεξαρτησία ή η ασφάλειά του.
Σε αντίθεση με το Άρθρο 5, η ενεργοποίηση του Άρθρου 4 δεν συνεπάγεται αυτόματα συλλογική στρατιωτική απάντηση.
Ακριβώς αυτή τη λογική φαίνεται να εξετάζει τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση, προσαρμόζοντάς την στις απειλές του υβριδικού πολέμου.
Η συζήτηση στις Βρυξέλλες καταδεικνύει ότι η Ευρώπη επιχειρεί να καλύψει ένα κενό ασφαλείας που δημιουργείται από ενέργειες οι οποίες βρίσκονται στη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη» μεταξύ ειρήνης και συμβατικού πολέμου.
Για την ΕΕ, το ζητούμενο είναι πλέον να δημιουργήσει έναν μηχανισμό που θα επιτρέπει ταχύτερη και συλλογική αντίδραση σε τέτοιου είδους περιστατικά.
Η συζήτηση αναμένεται να συνεχιστεί στις Βρυξέλλες, με το νέο πρωτόκολλο να αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ενισχύσει την άμυνα και την ανθεκτικότητά της απέναντι στις υβριδικές απειλές.
www.bankingnews.gr
Ο εχθρός της είναι ξεκάθαρος: η Ρωσία.
Αμυντικοί προϋπολογισμοί εκτοξεύονται, στρατιωτικά εργοστάσια επεκτείνονται, κυβερνήσεις αρχίζουν να εξετάζουν όλο και πιο σοβαρά την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, υπηρεσίες πληροφοριών δημοσιοποιούν σενάρια ρωσικής επίθεσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει πλέον όχι απλώς την «άμυνα», αλλά τη λεγόμενη Readiness 2030 - την ετοιμότητά της για ακραίες στρατιωτικές κρίσεις.
Και όμως παρά όλη αυτήν την προετοιμασία, οι περισσότεροι αναλυτές επισημαίνουν με κατηγορηματικό τρόπο πως η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη να πολεμήσει με τη Ρωσία... τη στιγμή που και οι Ευρωπαίοι πολίτες δηλώνουν κατηγορηματικά αντίθετοι σε έναν νέο πόλεμο.
Συνεπώς, εύλογα προκύπτει το ερώτημα τι ακριβώς κρύβει η συνεχιζόμενη ρητορική των Ευρωπαίων ηγετών, οι εκθέσεις των υπηρεσιών ασφαλείας αλλά και η νέα στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης… για να αντιμετωπιστεί η περίφημη «ρωσική απειλή», όταν η Ευρώπη δεν μπορεί να βρει ούτε αυτούς που θα πολεμήσουν απέναντι στους Ρώσους.
«Να πάει ο Merz στο μέτωπο»
Στη Γερμανία, μαθητές, έφηβοι και νέοι άνθρωποι κατέβηκαν πρόσφατα στους δρόμους δεκάδων γερμανικών πόλεων για να διαμαρτυρηθούν κατά της πιθανής επαναφοράς της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και των νέων διαδικασιών στρατολογικής καταγραφής και ιατρικών εξετάσεων.
Η πρωτοβουλία των διοργανωτών έκανε λόγο για περισσότερους από 45.000 συμμετέχοντες σε περίπου 100 πόλεις.
Στα πλακάτ τους υπήρχε ένα μήνυμα που δύσκολα μπορεί να παρερμηνευθεί: «Στρατιωτική υποχρέωση; Όχι, ευχαριστώ».
«Οι πλούσιοι θέλουν πόλεμο, η νεολαία θέλει μέλλον!» - ήταν ένα από τα συνθήματα αν και το πιο δημοφιλές ήταν αυτό που έλεγε: «Ο Friedrich Merz στο μέτωπο».
Πράγματι, στους κυβερνώντες Χριστιανοδημοκράτες του CDU οφείλεται το γεγονός ότι η ιατρική εξέταση για τους άνδρες έγινε υποχρεωτική.
Οι ιατρικές εξετάσεις και η θητεία
Σύμφωνα με τον νόμο, θα έπρεπε να αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 2027, αλλά στην πράξη διεξάγεται ήδη από τώρα.
Οι άνδρες λαμβάνουν κλήσεις με απαίτηση να παρουσιαστούν για ιατρική εξέταση, διαφορετικά υπάρχει η απειλή ενός διόλου ευκαταφρόνητου προστίμου.
Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: αν κάποιος Γερμανός κρυφτεί και δεν καταφέρουν να τον βρουν, τότε η ιατρική επιτροπή αποφασίζει ερήμην για την καταλληλότητά του προς στράτευση.
Αυτό που λέμε «με βάση τα έγγραφα».
Είναι προφανές ότι με αυτόν τον τρόπο θα χαρακτηρίζουν κυριολεκτικά τους πάντες κατάλληλους, ανεξάρτητα από τυχόν ασθένειες.
Και μπορεί να μην μιλά κανείς για «επιστράτευση», όμως όλοι υποψιάζονται ότι το επόμενο στάδιο θα είναι η επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.
Τι δείχνει το παρελθόν
Η υποχρεωτική θητεία υπήρχε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι ένοπλες δυνάμεις της Δυτικής Γερμανίας αριθμούσαν πάνω από μισό εκατομμύριο άνδρες.
Αλλά και μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, όταν φαινόταν πλέον ότι δεν υπήρχε κανείς για να πολεμήσουν, η θητεία δεν καταργήθηκε.
Οι Γερμανοί στρατιωτικοί έκαναν αισθητή την παρουσία τους στη Γιουγκοσλαβία, συμμετέχοντας στην κατοχή και στους βομβαρδισμούς των Σέρβων.
Μαζί με τους Αμερικανούς κατέλαβαν το Αφγανιστάν, ενώ τους υποστήριξαν και στον επιθετικό πόλεμο κατά του Ιράκ.
Στη συνέχεια διοργάνωσαν αμέτρητες στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, στα νέα εδάφη του ΝΑΤΟ.
Ο υποθετικός αντίπαλος σε αυτές τις ασκήσεις ήταν πάντα οι Ρώσοι, ενώ σήμερα έχουν μετατραπεί πλέον σε αντίπαλο χωρίς καμία επιφύλαξη.
Τυπικά, ο αριθμός των μελών της Bundeswehr μειωνόταν, ωστόσο αυξανόταν το υποστηρικτικό προσωπικό, βελτιώνονταν οι τεχνολογίες, πραγματοποιούνταν ασκήσεις και συγκεκριμένες πολεμικές επιχειρήσεις.
Και η υποχρεωτική θητεία δεν είχε εξαφανιστεί — μόλις το 2011 ανεστάλη επ’ αόριστον.
Τώρα, όπως βλέπουμε, είναι έτοιμη να επιστρέψει.
Δεν θέλουν οι Γερμανοί
Πολλοί Γερμανοί δεν το θέλουν αυτό.
Η καταστροφική αποτυχία του κυβερνώντος CDU στις τοπικές εκλογές το απέδειξε.
Την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, η νεολαία της Δυτικής Γερμανίας διαδήλωνε μαζικά κατά της στράτευσης και της στρατιωτικοποίησης, καθώς και κατά των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων.
Έχουν μείνει αξέχαστες οι τεράστιες ανθρώπινες αλυσίδες που σχηματίζονταν για να εμποδίσουν την ανάπτυξη των αμερικανικών πυραύλων Pershing.
Εμβληματικοί διαδηλωτές κατά της τότε στρατιωτικοποίησης εξελίχθηκαν αργότερα σε επιφανείς πολιτικούς — Oskar Lafontaine, Joschka Fischer, Gerhard Schröder.
Αργότερα, οι πολιτικοί τους δρόμοι αποκλίνουν σημαντικά, όμως στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 υποστήριζαν σταθερά ότι η ΕΣΣΔ δεν ήταν εχθρός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και ότι ολόκληρη η απειλή πολέμου προερχόταν από τους Γερμανούς ρεβανσιστές.
Ωστόσο, εκείνη την εποχή δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι ο καγκελάριος της Γερμανίας θα άρχιζε να ανακοινώνει σχέδια πολέμου με την ΕΣΣΔ και θα σκεφτόταν να αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις στο έδαφος της Ουκρανίας.
Ο κίνδυνος που απειλεί τους σημερινούς Γερμανούς στρατεύσιμους είναι κατά τάξεις μεγέθους μεγαλύτερος από εκείνον που απειλούσε τους προγόνους τους την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Εναντίον αυτού προσπαθούν να διαμαρτυρηθούν οι Γερμανοί μαθητές.
Wolfgang Münchau: «Η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για τη Ρωσία»
Και ενώ οι Γερμανοί, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων, δεν επιθυμούν να πολεμήσουν, αναλυτές επισημαίνουν με κατηγορηματικό τρόπο ότι η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για έναν πόλεμο με τη Ρωσία.
Αυτό επισημαίνει και ο γνωστός αρθρογράφος, Wolfgang Münchau, ο οποίος σε άρθρο του στο UnHerd, επισημαίνει πως η Ευρώπη υπολείπεται της Ρωσίας σε πολλούς τομείς.
«Η Ρωσία ουσιαστικά δεν έχει χρέος.
Εξαιτίας της σύγκρουσης στην Ουκρανία έχει δημιουργηθεί ένα μικρό δημοσιονομικό έλλειμμα, όμως αυτό δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με τα ασφυκτικά ελλείμματα στις ΗΠΑ, στη Γαλλία και πλέον και στη Γερμανία.
Ως αποτέλεσμα, η Δύση βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μιας δυνητικά καταστροφικής χρηματοπιστωτικής κρίσης», αναφέρεται στο δημοσίευμα.
Το άρθρο επισημαίνει ότι την περασμένη εβδομάδα η απόδοση των δεκαετών κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ - ενός από τα σημαντικότερα χρηματοπιστωτικά μέσα στον κόσμο - εκτινάχθηκε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 21 ετών, στο 5,2%.
Οι συνηθισμένοι επενδυτές, όπως για παράδειγμα τα συνταξιοδοτικά ταμεία, απομακρύνονται από τα αμερικανικά ομόλογα, καθώς πλέον δεν θεωρούνται τόσο ασφαλή, γράφει ο αρθρογράφος.
Κατά την άποψή του, η Δύση δεν θα πρέπει να τρέφει αυταπάτες σχετικά με τον συσχετισμό δυνάμεων σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο με τη Ρωσία.
«Ποιανού οι αγορές ομολόγων θα καταρρεύσουν πρώτες;
Ποια πλευρά θα ξεμείνει νωρίτερα από αναχαιτιστικούς πυραύλους;
Χάρη στην πολυσυζητημένη Κοινή Αγροτική Πολιτική, όσο κι αν αυτή επικρίνεται, η Ευρώπη δεν κινδυνεύει να μείνει χωρίς τρόφιμα.
Ωστόσο, σε όλους τους υπόλοιπους τομείς — τον στρατιωτικό, τον ενεργειακό και τον χρηματοπιστωτικό— η Γηραιά Ήπειρος βρίσκεται σε μειονεκτική θέση», πρόσθεσε ο Münchau.
Που το πάνε οι υπηρεσίες πληροφοριών
Και ενώ οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν έχουν καμία πρόθεση να πολεμήσουν και ενώ οι αναλυτές προειδοποιούν με κατηγορηματικό τρόπο πως η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για έναν πόλεμο, προκύπτει ένα ακόμα κρίσιμο ερώτημα: που πραγματικά αποσκοπούν ενέργειες και κινήσεις, σαν και αυτές των υπηρεσιών πληροφοριών της Δανίας.
Στις 14 Σεπτεμβρίου ένα δανικό ελικόπτερο Fennec πλησίασε ρωσικό πλοίο, το οποίο βρισκόταν σε διεθνή ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας, σε επικίνδυνα μικρή απόσταση - υποτίθεται για «φωτογράφιση ρουτίνας».
Προκειμένου να προειδοποιήσει τους Δανούς για τον κίνδυνο σύγκρουσης, το ρωσικό πλήρωμα αναγκάστηκε να εκτοξεύσει δύο φωτοβολίδες.
Στη συνέχεια, το ελικόπτερο απομακρύνθηκε αμέσως, ενώ την επόμενη ημέρα το υπουργείο Άμυνας της Δανίας προκάλεσε τεράστιο θόρυβο διεθνώς, δηλώνοντας ότι μία από τις φωτοβολίδες «πέρασε σε απόσταση δύο μέτρων από το ελικόπτερο».
Άβολες ερωτήσεις
Και κάπου εκεί άρχισαν ξαφνικά τα προβλήματα για τον επικεφαλής του υπουργείου Άμυνας της Δανίας, Jeppe Bruus, όταν ο δανικός Τύπος άρχισε να θέτει απολύτως προφανείς αλλά εξαιρετικά άβολες ερωτήσεις για το περιστατικό.
Πέρα από τα περί «ρωσικής επιθετικότητας», αποδείχθηκε πως η εκδοχή του υπουργείου του Bruus ήταν τόσο πρόχειρα στημένη, ώστε στο τέλος άρχισαν εύλογα να τον ρωτούν: πώς ήταν δυνατόν μια φωτοβολίδα, της οποίας η εμβέλεια δεν ξεπερνά τα 150-200 μέτρα, να περάσει δίπλα από το ελικόπτερο, εφόσον αυτό βρισκόταν σε ασφαλή απόσταση από την κορβέτα;
Αυτό έφερε τον υπουργό σε αμηχανία.
Άρχισε να δηλώνει ενοχλημένος ότι ο δανικός Τύπος «δίνει υπερβολικά μεγάλη προσοχή στη ρωσική εκδοχή», ότι «πρέπει να εμπιστευόμαστε τον στρατό μας» και ότι ο ίδιος «δεν είναι ειδικός στις αποστάσεις».
Τα ρωσικά drones
Οι δημοσιογράφοι, όμως, του υπενθύμισαν ότι το περασμένο φθινόπωρο είχαν ήδη εμπιστευθεί τις κυβερνητικές ανακοινώσεις σχετικά με τον «υψηλό κίνδυνο ρωσικών drones» που υποτίθεται ότι πετούσαν πάνω από αεροδρόμια της Δανίας.
Τότε είχε προκληθεί μεγάλο σκάνδαλο και το «περιστατικό» συμπεριλήφθηκε σε όλες τις μεταγενέστερες αναφορές δυτικών αναλυτών για τον «υβριδικό πόλεμο της Ρωσίας».
Μερικούς μήνες αργότερα, όμως, η δανική αστυνομία έκλεισε αθόρυβα την έρευνα, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά ότι τέτοια μη επανδρωμένα αεροσκάφη δεν υπήρξαν ποτέ.
Και τι έκανε ο Δανός υπουργός Άμυνας, όταν βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπος με τη δυσπιστία του ίδιου του Τύπου της χώρας του;
Ο Bruus, προφανώς αντιλαμβανόμενος ότι είχε εκτεθεί, συγκάλεσε ειδική συνέντευξη Τύπου, στην οποία η υπαγόμενη στο ίδιο του το υπουργείο Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών της Δανίας (FE) παρουσίασε ένα εντελώς άχρηστο και κενό τρισέλιδο έγγραφο με τίτλο: «Αξιολόγηση της απειλής από τη Ρωσία».
Δηλαδή, αποφάσισαν με αυτόν τον απλοϊκό τρόπο να αποσπάσουν το ενδιαφέρον του Τύπου από το ντροπιαστικό για το δανικό υπουργείο Άμυνας περιστατικό στη θάλασσα και να διοχετεύσουν στον δημόσιο χώρο ένα άνευ περιεχομένου χαρτί με βαρύγδουπο τίτλο.
Και, κατά κάποιον τρόπο, πέτυχε: την επόμενη ημέρα όλος ο δυτικός Τύπος έγραφε για αυτό το έγγραφο.
Μόνο που, στην ερμηνεία του, τα σχετικά ακίνδυνα συμπεράσματα της FE απέκτησαν σχεδόν αποκαλυπτικό χαρακτήρα — και μάλιστα απροσδόκητα ακόμη και για τους ίδιους τους συντάκτες της έκθεσης.
Εξαιρετικά απίθανος ο κίνδυνος επίθεσης της Ρωσίας
Το θέμα είναι ότι αυτές οι τρεις σελίδες δεν αποτελούν ανάλυση κάποιων απόρρητων δεδομένων, ούτε πρόβλεψη γεγονότων βασισμένη σε μυστικά που κλάπηκαν από τη Μόσχα, αλλά μια απλή απαρίθμηση πιθανών και απίθανων σεναρίων — πιθανότατα συνταγμένων βιαστικά από τεχνητή νοημοσύνη με βάση ανοιχτές πηγές στο διαδίκτυο.
Στο έγγραφο αναφέρεται ξεκάθαρα ότι ο κίνδυνος άμεσης ρωσικής επίθεσης κατά της Ευρώπης θεωρείται «εξαιρετικά απίθανος» - ναι, αυτή τη φορά «highly unlikely» - ενώ ο κίνδυνος μιας «περιορισμένης στρατιωτικής επίθεσης» αξιολογείται ως «χαμηλός, αλλά αυξανόμενος».
Δηλαδή, η δανική υπηρεσία πληροφοριών έκανε ουσιαστικά μια εκτίμηση χωρίς ιδιαίτερη βεβαιότητα, αλλά σε κάθε περίπτωση παρουσίασε ένα έγγραφο που δεν καλλιεργούσε πανικό.
Απίστευτη κλιμάκωση
Και τώρα ας δούμε την υστερία των δυτικών μέσων ενημέρωσης γι’ αυτό.
CNBC, The Guardian, Financial Times, Sky News και άλλα μέσα εμφανίζονται με σχεδόν τον ίδιο τίτλο: «Η Ρωσία μπορεί να επιτεθεί σε χώρα του ΝΑΤΟ μέσα στους επόμενους μήνες, προειδοποιούν οι δανικές υπηρεσίες πληροφοριών».
Μπορεί κανείς να φανταστεί τα ανοιχτά από την έκπληξη στόματα των Δανών στρατιωτικών αναλυτών την επόμενη ημέρα από τη συνέντευξη Τύπου, όταν διάβαζαν αυτές τις ειδήσεις.
Ήθελαν να σβήσουν το σκάνδαλο γύρω από την αντιρωσική πρόκληση, αλλά τελικά προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερη ένταση.
Έτσι ακριβώς, στην πραγματικότητα, τροφοδοτείται η κλιμάκωση.
Αντιρωσική υστερία
Γι’ αυτό ακριβώς μιλούσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Sergey Lavrov στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όταν περιέγραφε την αντιρωσική υστερία στην Ευρώπη γύρω από τις προετοιμασίες για πόλεμο με τη Ρωσία το 2030.
«Μια τέτοια στάση μπορεί να εξελιχθεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία», προειδοποίησε ο υπουργός, επισημαίνοντας ότι σήμερα υπάρχουν πολλοί τυχοδιώκτες ανάμεσα στις ευρωπαϊκές ελίτ.
Αυτοί οι τυχοδιώκτες, όπως υποστήριξε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, συνεχίζουν να παίζουν με τα νεύρα των πολιτών τους μέσω σεναρίων για τη Ρωσία, ξεπερνώντας προφανώς τα όρια.
Κάτι που επιβεβαιώνεται όχι μόνο από τη δυσπιστία των ίδιων των Δανών δημοσιογράφων απέναντι στην εκδοχή του δανικού στρατού.
War Game
Με τεράστιο σκεπτικισμό, για παράδειγμα, υποδέχθηκε το βρετανικό κοινό την εκπομπή «War Game» στο Sky One.
Σε αυτήν, «καταρριφθέντες πιλότοι» της βρετανικής πολιτικής προσομοίωναν την εξέλιξη ενός πολέμου με τη Ρωσία.
Τον ρόλο του πρωθυπουργού της Βρετανίας είχε ο άλλοτε πανίσχυρος υπουργός της συντηρητικής κυβέρνησης Michael Gove, ο οποίος εξακολουθεί να ονειρεύεται ότι κάποτε θα εγκατασταθεί πραγματικά στην Downing Street 10.
Τον ρόλο της υπουργού Άμυνας είχε η Penny Mordaunt, η οποία μέχρι σχετικά πρόσφατα ήταν πράγματι υπουργός Άμυνας.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το πόσο εύκολα αυτοί οι τυχοδιώκτες έσυραν τη χώρα τους σε πόλεμο κατά της Ρωσίας στο συγκεκριμένο σόου: αυτό καταλήγει σε συζήτηση για το ενδεχόμενο πυρηνικού πλήγματος. Μετά, προφανώς, έρχεται το σκοτάδι…
Ανελέητη προπαγάνδα
Και όμως, ακόμη και παραδοσιακοί επικριτές της Ρωσίας επιτέθηκαν σε αυτό το τρομακτικό θέαμα.
Το φιλελεύθερο περιοδικό The New World το χαρακτηρίζει «προπαγάνδα», επειδή κάθε επεισόδιο καταλήγει στην ίδια σκέψη: «Η Βρετανία είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένη και δεν είναι έτοιμη για πόλεμο με τη Ρωσία».
«Είναι το τέλος του κόσμου με τον Michael Gove — είμαστε όλοι καταδικασμένοι», ειρωνεύεται οι The Times.
Ο επί χρόνια επικριτής της Ρωσίας, Owen Matthews, γράφοντας στην The Independent, επισήμανε ακριβώς το πόσο συνέπεσε χρονικά η εμφάνιση αυτής της εκπομπής με την έκθεση των δανικών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών, εντασσόμενη οργανικά στη γενικότερη ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα εκφοβισμού γύρω από τη ρωσική επιθετικότητα.
Και ανέδειξε το βασικό πρόβλημα αυτών των τρομολαγνικών σεναρίων: κανείς δεν αναρωτιέται «πώς μπορεί να διαλυθεί η ομίχλη της παρεξήγησης, της ρητορικής και της παράνοιας, η οποία αποτελεί και την πηγή της διαφαινόμενης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία».
Κρεσέντο παραλογισμού
Την ίδια στιγμή, τη δημιουργία ενός νέου μηχανισμού συλλογικής αντίδρασης απέναντι σε ρωσικές ενέργειες που βρίσκονται κάτω από το όριο μιας ένοπλης επίθεσης, εξετάζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες ότι τα υφιστάμενα μέτρα δεν έχουν καταφέρει να αποτρέψουν τον ρωσικό υβριδικό πόλεμο.
Σύμφωνα με το Jin10, το οποίο επικαλείται δημοσίευμα των Financial Times, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες τάσσονται πλέον υπέρ μιας πιο συντονισμένης ευρωπαϊκής απάντησης σε ενέργειες όπως σαμποτάζ, εμπρησμοί και επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι συγκεκριμένες ενέργειες δεν φτάνουν απαραίτητα στο επίπεδο μιας ένοπλης επίθεσης που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τη ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ, γνωστή ως Άρθρο 5.
Διχασμένη η Ευρώπη για την αντιμετώπιση της Ρωσίας
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξακολουθούν να διαφωνούν ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι ενέργειες της Ρωσίας.
Ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυξάνεται ο αριθμός των κυβερνήσεων που θεωρούν αναγκαία τη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού συλλογικής αντίδρασης για περιστατικά τα οποία δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ.
Στο επίκεντρο βρίσκονται ενέργειες όπως δολιοφθορές, εμπρησμοί και άλλες επιχειρήσεις που αποδίδονται στη Ρωσία και οι οποίες, σύμφωνα με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση ευρωπαϊκών κρατών.
Η βασική ιδέα είναι να υπάρξει ένας μηχανισμός που θα επιτρέπει στα κράτη-μέλη της ΕΕ να αντιδρούν συλλογικά, ακόμη και όταν μια επίθεση δεν είναι αρκετά σοβαρή ή σαφώς προσδιορισμένη ώστε να θεωρηθεί συμβατική στρατιωτική επίθεση.
Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Άμυνας Kubilius υποστήριξε ότι η Ευρώπη χρειάζεται να προσαρμόσει την άμυνά της στη φύση των νέων απειλών.
«Εάν η Ευρώπη αντιμετωπίζει υβριδικό πόλεμο, χρειάζεται υβριδική άμυνα», ανέφερε, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Νέο πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης στην ΕΕ
Σύμφωνα με τους Financial Times, οι υπουργοί Άμυνας της ΕΕ αναμένεται να συναντηθούν σήμερα Δευτέρα 28/9 στις Βρυξέλλες προκειμένου να συζητήσουν πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ένα νέο πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης στον τομέα της ασφάλειας.
Το πρωτόκολλο θα μπορούσε να ενεργοποιείται όταν ένα κράτος-μέλος βρίσκεται αντιμέτωπο με τέτοιου είδους επίθεση.
Στόχος θα είναι ο συντονισμός μιας αποτελεσματικής κοινής αντίδρασης μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, χωρίς να απαιτείται η ενεργοποίηση των διαδικασιών που προβλέπονται για μια συμβατική στρατιωτική επίθεση.
Το άρθρο 4
Ο προτεινόμενος μηχανισμός θα μπορούσε να θυμίζει σε σημαντικό βαθμό τις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο του Άρθρου 4 του ΝΑΤΟ.
Το Άρθρο 4 επιτρέπει σε ένα κράτος-μέλος της Συμμαχίας να ζητήσει διαβουλεύσεις όταν θεωρεί ότι απειλείται η εδαφική του ακεραιότητα, η πολιτική του ανεξαρτησία ή η ασφάλειά του.
Σε αντίθεση με το Άρθρο 5, η ενεργοποίηση του Άρθρου 4 δεν συνεπάγεται αυτόματα συλλογική στρατιωτική απάντηση.
Ακριβώς αυτή τη λογική φαίνεται να εξετάζει τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση, προσαρμόζοντάς την στις απειλές του υβριδικού πολέμου.
Η συζήτηση στις Βρυξέλλες καταδεικνύει ότι η Ευρώπη επιχειρεί να καλύψει ένα κενό ασφαλείας που δημιουργείται από ενέργειες οι οποίες βρίσκονται στη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη» μεταξύ ειρήνης και συμβατικού πολέμου.
Για την ΕΕ, το ζητούμενο είναι πλέον να δημιουργήσει έναν μηχανισμό που θα επιτρέπει ταχύτερη και συλλογική αντίδραση σε τέτοιου είδους περιστατικά.
Η συζήτηση αναμένεται να συνεχιστεί στις Βρυξέλλες, με το νέο πρωτόκολλο να αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ενισχύσει την άμυνα και την ανθεκτικότητά της απέναντι στις υβριδικές απειλές.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών